Γιατί η θεσμοθέτηση της Ομοιοπαθητικής δεν θα οδηγήσει στην ανεξέλεγκτη άσκησή της!

Γιατί η θεσμοθέτηση της Ομοιοπαθητικής δεν θα οδηγήσει
στην ανεξέλεγκτη άσκησή της!

Πολλά έχουν γραφτεί τους τελευταίους μήνες για την θεσμοθέτηση της Ομοιοπαθητικής στην Ελλάδα από πολλούς που δεν είναι γνώστες της Ομοιοπαθητικής. Το μόνο που πετυχαίνουν είναι ο αποπροσανατολισμός των πολιτών που τα διαβάζουν. Τελευταίο δημοσίευμα η «καταγγελία» του Ιατρικού Συλλόγου Αθηνών (ΙΣΑ, 28/9/2017).

Αντί να επικροτούν την αναμενόμενη εδώ και πολλές δεκαετίες ενέργεια του Υπ. Υγείας και του ΚεΣΥ να θεσμοθετηθεί η Ομοιοπαθητική, φοβερίζουν τον κόσμο παραφράζοντας διεθνή δημοσιεύματα και απομονώνοντας αποσπάσματα εισηγήσεων.

Ο ΣΟΕ επί 20 χρόνια χαρακτηρίζει επιτακτική την ανάγκη της θεσμοθέτησης της ομοιοπαθητικής στην Ελλάδα: ως αυτοτελούς επαγγελματικής θεραπευτικής μεθόδου, με ειδικό νομοθετικό πλαίσιο ρύθμισης της άσκησής της από καλώς εκπαιδευμένους επαγγελματίες ομοιοπαθητικούς (ιατρούς και μη) και όχι στο πλαίσιο της άσκησης της ιατρικής πράξης. Η Ομοιοπαθητική δεν είναι Ιατρική, όπως και πολλά άλλα επαγγέλματα υγειονομικής περίθαλψης άλλωστε. Ψυχολόγοι, Φυσικοθεραπευτές, Μαίες, Λογοθεραπευτές κ.α. δεν απαιτείται να είναι ιατροί για να ασκήσουν το επάγγελμά τους. Απαιτείται να εκπαιδευτούν στο αντικείμενό τους με συγκεκριμένα πρωτόκολλα εκπαίδευσης που υιοθετούνται από ευρωπαϊκούς και διεθνείς φορείς. Έτσι, θεσμοθετώντας και το επάγγελμα του Ομοιοπαθητικού όσον αφορά την απαιτούμενη εκπαίδευση και τον τρόπο άσκησης, προστατεύονται συγχρόνως οι πολίτες που θα επιλέξουν τις υπηρεσίες της Ομοιοπαθητικής.
Τέτοια παραδείγματα νομοθετικής ρύθμισης υπάρχουν και στην υπόλοιπη Ευρωπαϊκή Ήπειρο, όπως στην Γερμανία από το 1939, καθώς και σε Νορβηγία, Δανία, Σουηδία, Ισλανδία, Ολλανδία, Πορτογαλία, Ηνωμένο Βασίλειο, πρόσφατα σε Ελβετία κ.α. (έχουν κατατεθεί σε Υπ. Υγείας και ΚεΣΥ από τον ΣΟΕ). Σε αυτό συνηγορεί το δεδομένο ότι η φιλοσοφική δομή και πρακτική της Ομοιοπαθητικής, είναι τελείως διαφορετική από την θεωρητική δομή και πρακτική της Ιατρικής, γι αυτό και οι πολίτες την επιλέγουν ως μία εναλλακτική της Ιατρικής, θεραπεία.

Σύμφωνα και με τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας (ΠΟΥ), η Ομοιοπαθητική δεν είναι Ιατρική. Την τοποθετεί στις μεθόδους Παραδοσιακών ή Συμπληρωματικών θεραπειών. Στο πλαίσιο μάλιστα της Στρατηγικής που ακολουθεί ο ΠΟΥ για την δεκαετία 2014-2023 καλεί τα κράτη σε παγκόσμιο επίπεδο να θεσμοθετήσουν τις μεθόδους αυτές, ώστε εντός νομικών πλαισίων να συνεχίσουν να παρέχουν με ασφάλεια τις υπηρεσίες τους στους πολίτες που τις επιλέγουν.

Ο ΣΟΕ και τα μέλη του ποτέ δεν παραπληροφόρησαν τους Έλληνες πολίτες ταυτίζοντας την Ομοιοπαθητική με την Ιατρική. Αντίθετα, συνεργάζονται αρμονικά με ιατρούς και άλλους επαγγελματίες υγείας για την καλύτερη περίθαλψη των ανθρώπων που επιλέγουν την Ομοιοπαθητική και δεσμεύονται από το Καταστατικό και τον Κώδικα Δεοντολογίας του ΣΟΕ ως προς τα κριτήρια εκπαίδευσης και πρακτικής άσκησης εντός των πλαισίων της αυτορρύθμισης του επαγγέλματος του Ομοιοπαθητικού, όπως ορίζονται από το Ευρωπαϊκό Κεντρικό Συμβούλιο Ομοιοπαθητικών (ECCH) και το Διεθνές Συμβούλιο Ομοιοπαθητικής (ICH) στα οποία ο ΣΟΕ είναι τακτικό μέλος, από την ίδρυσή του το 1997.

Για αυτό και πιστεύουμε ότι η θεσμοθέτηση της Ομοιοπαθητικής στην Ελλάδα μέσα σε ανάλογο νομικό πλαίσιο δεν «θα οδηγήσει στην ανεξέλεγκτη άσκησή της» αλλά θα οδηγήσει στην οριοθέτηση των πιστοποιημένα εκπαιδευμένων ομοιοπαθητικών για την ασφάλεια των πολιτών που θα την επιλέξουν!